2007/Oct/05

ว่าด้วยชีวิตลูกเรือ...

จริงๆไม่เคยคิดอยากจะเขียนเรื่องนี้

เพราะไม่รู้ว่าจะเอาอะไรมาเขียนดี

แต่วันนี้...

อยู่ดึก...ว่าง

ก็เลยสักหน่อยละกัน

ชีวิตลูกเรือ

นี่ใครว่าสบาย

ไม่รู้ว่าที่ไหนสบายหรือเปล่า

แต่ที่นี่...

เหนื่อย ลำบาก และ ลำเค็ญ

นอกจากจะหยุดไม่เหมือนกะคนอื่น

แล้วยังลาป่วยโคตรรรรยากเลยค่ะ

ต้องไปรพ.เอาใบรับรองแพทย์ทุกครั้ง

บางทีป่วยแทบตาย

ลาไม่ได้ก็มี

ไม่ให้ลา!!

ความไม่แน่นอนก็อีกเรื่องนึง

วันนี้ตารางคุณหยุด

เอ๊ะ...แต่ไม่แน่

อาจจะไม่ได้หยุดก็ได้

ลูกเรือจะมีวันหยุดสองแบบคือ

Off

(หยุดจริง)

Standby

(หยุดแหละมั้ง)

ความแตกต่างของหยุดทั้งสองแบบคือ

ไอ้อันหลังนี้

ถ้าคุณโดนเค้าเรียกบินแบบกระทันหัน

ก็ต้องไป

ถ้าเกิดมัวไปเที่ยวหรือไม่ได้แสตนบายให้พร้อม

ปฏิเสธไปบินก็อาจจะโดนกราวนด์ได้

คือให้ลงไปทำงานภาคพื้นดินระยะหนึ่ง

ตารางจะไม่แน่นอนในช่วงHIGH SEASON

คือแทบจะไม่มีOff

แสตนบายลูกเดียว

แต่ออฟก็ใช่ว่าจะไม่โดนเรียก

เคยแสตนบาย

"แต่ก็ เฮ้ยหยุดแหละมั้ง "

เลยไปอยู่ปราจีน

ตีสองครึ่ง

ศูนย์ลุกเรือโทรมา

".....นะค่ะ มีบิน โชว์ไทม์ตี5 นะ "

" เอ่อ...."

"โอเคนะ...ตู๊ดๆ....."

ไม่ทันได้พูดอะไร

ก็มันวันแสตนบายจะให้พูดไง

จากปราจีนก็ต้องถึงสุวรรณภูมิ

ภายในสามชั่วโมง

ก็ทำไปแล้ว

คืนนี้ก็เหมือนกัน

ทุ่มนึงโทรมา

".....นะคะ หนูมีบินไปฮ่องกงคืนนี้นะคะ "

"... คืนนนี้?"

เพราะก็พึ่งลงจากไฟลท์ฮ่องกงมาเมื่อเช้า

" ค่ะdepartuetime ตีสาม 15 นะคะ "

"เอ่อ....."

แล้วสายก็วางไป

คือยังไม่ได้หยุดเลย

ควงไปกลับฮ่องกงมาสามรอบแล้ว

7วันแล้ว...

ว่าแล้วก็กลับบ้านไปนอนเอาแรง

นอนไปสี่ชม.

ตื่นมาสดใสๆๆๆ

ตื่นมาอีกทีเที่ยงคืนครึ่ง

แต่งหน้าทำผม...

ตี1กะลังก้าวขาออกจากบ้าน

เอากระเป๋าขึ้นรถแล้ว

เพื่อนที่บินไฟลท์นี้ด้วยกันโทรมา

"เฮ้ย ไฟลท์แคนเซิ่ลวะ"

"อย่า...อย่ามาอำนี่กำลังจะก้าวขาออกจากบ้านแล้วเนี่ย"

"จริงๆ..โทรไปถามเค้าดิแล้วโทรมาบอกด้วย"

"เออ..."

"สวัสดีค่ะ หนูบินไฟลท์....แคนเซิ่ลหรือเปล่าค่ะ"

"ค่ะ...ค่ะ กำลังจะโทรไปพอดี"

เฮ้ยนี่แกล้งกันปะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยย

นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้มานั่งหน้าคอมเป็นหมีแพนด้าตอนตีสองเนี่ย

เพื่อนบอกอย่าพึ่งล้างหน้าเผื่อโดนเรียกบินตี5อีก

เอาเข้าไป...

ของเพื่อนคนนี้เศร้ากว่า

ตอนแรกบินไฟลท์ตีสาม15นี้ตั้งแต่เมื่อวาน

โทรมาบอก..

"แคนเซิ่ลก่อนนะค่ะ"

อีกพักใหญ่ๆโทรมา

"ไฟลท์นั้นน้องไม่ต้องบินแล้วค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้บินในประเทศ 7โมง"

อีกพักกกกกกกกนึง

"เดี๋ยวเปลี่ยนไปบิน11 โมงนะไฟลท์นี้....."

พอทุ่มนึง

ก็โดนเรียกไอ้ไฟลท์เดียวกันนี่ละ

"น้องมาบินตีสาม15นะ ฮ่องกง"

พอตี1...

"ไฟลท์แคนเซิ่ลนะ"

อ้าวเฮ้ย...

อันนี้เรียกว่าเศร้ากว่าจริงๆ

แต่ก็นี่ละคะ

ก็เป็นสีสีนนึงในชีวิตของลูกเรือ

ยังไงก็รักอาชีพนี้อยู่ดี...

ไว้ค่อยมาเล่าต่อนะคะ

ปล.เพิ่งได้ทราบเหตุผลไฟลท์แคนเซิ่ล

ว่าพายุเข้าค่ะ

bs: )

ไม่เข็ด * The Strangers


edit @ 2007/10/05 13:02:38

Comment

Comment:

Tweet


อ่า ..ที่แท้ทำงานนี้เอง มี่อยากเป็นเหมือนกัน แต่ว่าไม่สามารถเลยค่ะ เวลาไม่ได้ ที่บ้าน ไม่ยอม แฟนไม่ยอม อดๆๆๆ น่าสนุกนะคะเนี่ย แต่อ่านไปก็น่าสงสารนะเนี่ย อิๆๆ
#13 by aMy At 2007-10-08 17:36,
ลูกเรือยังคงเป็นอาชีพที่ผู้หญิงนับพันฝันถึง
โหวว ก็ว่าหายไปไหน
#11 by soundsyndrome At 2007-10-07 01:33,
สีสันชีวิตค่ะ active ตลอดเวลา
#10 by ขนมต้ม~** At 2007-10-06 23:01,
มีน้องคนหนึ่งที่สนิทกันเป็นแอร์บินไทย
เวลาไปไหนกับช่วงที่เธอสแตนด์บายนะ
ความจริงห้ามออกจากบ้าน แต่เธอก็บอกว่าออกไปได้ให้อยู่ใกล้บ้านเข้าไว้

วันหยุดก็แลกคิวกันได้ รู้สึกวันเวลาทำงานจะกลับตาลปัตรกะชาวบ้านไปหมด

ช่วงที่โรคซาร์ระบาดนะ ช่วงนั้นเธอหวั่นสุดๆ หรือไปประเทศที่มีปัญหารภายใน ก็ไม่ยอมลงจากเครื่องเลยล่ะ

ว่าแล้วก็เห็นใจน้องแป้งจัง
เป็นนางฟ้าใครว่าสบายเนอะ
สู้ๆ จ้ะ
#9 by จั่นเจา At 2007-10-06 18:47,
อุตสาห์แต่งหน้า
เซ็งห่านเลยสิเนี่ย
#8 by chim At 2007-10-06 01:14,
โห.... พูดไม่ออกเลย
#7 by มุก At 2007-10-05 17:17,
ไม่แน่ไม่นอนจิงๆ ชีวิตลูกเรือ
#6 by ^Pim^ (akubi-chan) At 2007-10-05 17:11,
ยังเขียนอยุ๋เหรอ................
#5 by dreamscape At 2007-10-05 12:26,
ความแน่นอนที่สุด คือ ทุกสิ่งมันไม่แน่นอน

เอาหนะ สู้ๆนะคนงาม
#4 by น้ำเงินเจือขาว At 2007-10-05 10:10,
หึหึหึ
#3 by คนไม่มีหัวใจ At 2007-10-05 09:39,
น่าสงสาร แต่ได้กินเกี๊ยวกุ้งเชียวนะ
#2 by เชน หยินและหยาง At 2007-10-05 07:42,
แป้งได้เจออะไรที่ไม่ได้ดั่งใจบ่อยเหมือนกันนะเนี่ย
เจอแบบนี้บ่อยๆคงเซ็งแน่นอน สับไปเปลี่ยนมาจนเวียนหัว
#1 by Life Goes On At 2007-10-05 03:35,